The Draft Chapter 5
Oh yes... Deep inside, it was just a simple fondness. It started with that simple feeling. But then...
*pop!*
"Watda?!!"
Naka-ngangang natigilan si Kharla at parang na-shock na parang she looked sorry na parang na-blangko na parang ewan. She stared at me with that horrible look on her face that gradually faded and ended up bursting in a mocking laugh.
"BWAHAHAHAHAHAHAAHA!" kulang na lang totohanin na talaga niya ang expression na 'rolling on the floor laughing'.
-_- and I was like... ugh. grr.. Eto't natatawa't natatae na yata 'to sa toyo sa utak ang kasama ko habang nililinis ko naman ang mukha ko.
"Para ka kasing...*chuckle*..para kang..*chuckle*..." di niya matapos-tapos na sasabihin. Tiningnan ko siya ng matalim. Kakainin ko na 'tong babaeng 'to eh.
"Para ka kasing...*chuckle*..aaah ewan! *chuckle*...parang kanina ka pa absent-minded dyan habang naglalaro ng chewing gum, yan tuloy! Tapon mo na nga yan! Haha!"
Kainis. So while my mind was drifting off to some other space, I was unconsciously blowing a balloon..este bubble gum..and sa pag-iingat na mapalaki ang bubble habang lumalalim at lumalayo naman ang iniisip ko ay bigla namang tinusok ni Kharla ng ballpen ang chichirya para buksan dahilan ng biglang pagkagulat ko dahil sa pagputok nito at sabay na ring pumutok ang chewing gum bubble na pino-form ko at eto't dumikit pa sa mukha ko. Whew! Oh I mean, eww!
"Kainis ka!" I stood up and looked for a drinking fountain where I could wash my face and fix myself. It was a sunny day at nandito kami tumatambay sa campus dahil tyempo at walang class schedule kami pareho ni Kharla.
Geez..bakit parang napapadalas yata ang pagka-unconscious ko ngayon at nahahalata pa ni Kharla. When all I was thinking was...James.
Si James.
Bakit ba siya ang iniisip ko? Waw ha, at talagang nako-conscious na ako kay James, pati breaktime ko inookupa niya ang isipan ko? Swerte naman niya! -_-
Nakabalik na ako kay Kharla sa gazebo.
"Penge tissue, Kharl.." at naghanap siya sa bag niya at inabot sakin ang isang pakete ng tissue.
"Bakit ba parang lutang ka yata lately? Hmm napapansin ko na yan ah.."
My eyebrows met. Or I was just trying to let her see that I did. Tumaas ang isang kilay ni Kharla. Sigh. I guess I'm already ugh caught off-guard. Hands up.
"O-okay..."
She grinned.
I sighed before I started to speak. "I'm just wondering...err..thinking too much. Lately."
"Wondering? Thinking? Hmmm I'm more than a hundred percent sure na kahit pa stress sa sunod-sunod na plates and homeworks ang dahilan, hindi ganyan ang hitsura mo while THINKING too much."
No wonder she's my bestfriend. I just stared at her. No comment.
"Hmm bahala ka, kaw din..basta ayoko talaga pumunta one day sa mental hospital dahil may bibisitahin na taong nawala ang katinuan sa pag-iisip dahil hindi sinasabi ang kanyang mga sikreto."
"Over! Mame-mental ba kung may sikreto lang??!"
Kharla chuckled. "Basta wag mo ko sisihin hindi kita winar-ningan." :D
"Fine." huminga muna ako ng malalim. "I was wondering why James keep on running on my mind lately."
0_0 <mukha ni Kharla> "And I also wonder, kung di ba kaya siya napapagod?"
Binato ko siya ng tissue. "Ameng! May gana ka pang mang-keso." :D "Seryoso, how can I get rid of him?"
"Why??? Gusto mong kalimutan siya? Teka. Nalilito ako sayo, bestie. Diba crush mo si James? Eh bakit parang gusto mong kalimutan? Ano? Di kita magets." O.O
"Yeah, I know. And you know about that. But I think it's getting serious na kasi. At night before I sleep I think of him, wondering if he's still up or already sleeping, if he thinks of me before he doze off, and at the morning when I wake up, if I ever cross his mind...when I hear love songs, I remember him...I wonder every now and then what he's doing, what he's thinking...those things."
O.O Nakanganga lang si Kharla while listening to me. I snapped my fingers at her face.
"Oh my...best...don't tell me..."
"Y-yeah, I won't tell you...but I'll tell you...that I won't tell...you can tell...err..."
"A-re y-you in that stage of...falling? I mean, deeply? Seriously?"
This time ako naman ang hindi makapagsalita. Napaisip na lang ako if nandun na ba talaga ako. God, how can I tell?
"No, no, no.. Hindi, hindi. There's no way I'd be in that way."
Kharla's face was torn between gladness and frustration. "B-but..but.."
"I swore, right? And I'm going to keep that promise."
"Janna, sometimes we make swear but eventually turns out na hindi nasusunod."
"Are you saying that promises are really meant to be broken? Well, sometimes they could be. Dahil lang naman sa rason that some people just choose not to commit. But I choose to hold. And I'm keeping it. No matter what."
Subscribe to:
Posts (Atom)
No comments:
Post a Comment